Onderweg met inspirerende voorbeelden van collectief vervoer
Header

Een blik op de toekomst van het vrijwilligersvervoer

maart 5th, 2012 | Posted by admin in buurtbus | toegankelijkheid | vrijwilligers

Vrijwilligers zijn onmisbaar voor de samenleving, zowel op sociaal als economisch vlak. Zij dragen hun belangrijke steen bij aan de mobiliteit van Nederland met bijvoorbeeld de buurtbus, de boodschappenplusbus of een vrijwillige hulpdienst. Naar schatting zijn momenteel alleen al bij de buurtbussen 8.500 mannen en vrouwen actief. Een blik op de toekomst laat zien dat er naar verwachting voldoende vrijwilligers blijven. Als gewenst wordt dat de kwaliteit van het vervoer stijgt, moeten de eisen aan de vrijwilligers wél strenger worden.

Het moet leuk zijn
Momenteel zijn er nog voldoende vrijwilligers om de huidige voorzieningen te bemensen. Hoe gaat dit zich ontwikkelen? De toekomstige generaties besteden steeds meer tijd aan werk en gezin, of aan hun kleinkinderen. Er is minder tijd beschikbaar voor vrijwilligerswerk. Maar verschillende studies laten zien dat er vooralsnog geen tekort aan vrijwilligers is te verwachten. Het type werk verschuift wel. De trend is dat men activiteiten zoekt die dicht bij het individu zelf liggen. Het blijkt dat áls mensen vrijwilligerswerk gaan doen, het vooral leuk werk moet zijn. Dat biedt vooralsnog geen zorgelijk beeld voor de diverse vervoersvoorzieningen. Er zijn vervelender taken voor te stellen dan eens per week op pad om mensen te vervoeren. ‘Buurtbus populair bij vrijwilligers‘, is zelfs te lezen.Door de ‘verzilvering’  van de maatschappij komen veel meer mensen beschikbaar voor vrijwilligerswerk. Ja, het ontbreekt het bij een deel van deze doelgroep aan intrinsieke motivatie waardoor er relatief gezien minder animo is, maar het totaal aantal vrijwilligers zal naar verwachting niet sterk dalen. Door het hogere opleidingsniveau biedt dit zelfs kansen om de kwaliteit van het werk tot op zekere hoogte te vergroten.

Semiprofessionele vrijwilligers
Tegelijk wordt de druk op vrijwilligers groter; er is sprake van een toenemende regelgeving en professionalisering. Een buurtbuslijn is soms bijna geen vangnet meer, maar een vanzelfsprekende vervoersvoorziening met kenmerken van een bedrijf. Bij het verdwijnen van reguliere lijnen wordt vaak een wijk- of buurtbus genoemd als mogelijkheid om dit gat op te vullen. Er is een verschuiving van de vraag van inwoners naar een aanbod van de overheid. Maar de bijbehorende verantwoordelijkheid van de vervoerder of overheid is nog niet dusdanig aanwezig.

Ook in het kleinschalige vervoer doet de OV-chipkaart de intrede en is er her en der al sprake van (rolstoel) toegankelijke voertuigen. Kan of moeten er dan zelfs extra eisen gesteld worden aan vrijwilligersorganisaties zoals je dat ook aan een vervoersbedrijf stelt? Als bijvoorbeeld verplicht wordt dat ál het OV voor rolstoelen bruikbaar moet zijn, zou elke vrijwillige chauffeur verplicht een EHBO-diploma moeten halen en een cursus ‘vastzetten van een rolstoel‘ volgen. De nieuwe generatie is beter opgeleid, vitaal en buurtbus is een populaire vrijetijdsbesteding. Je zou in de toekomst misschien dus wel wat extra eisen kunnen stellen.

Maar zet die ontwikkeling zich door richting semi-professionaliteit, dan ontkomt men er dan niet aan om hier toch ook op een of andere manier een serieuze vergoeding voor de vrijwilliger tegenover te stellen. ‘Gebruik maken van de kracht van de samenleving’ is een veelgehoord motto in de politiek. Om als overheid invulling te geven aan het beleid kun je gebruik maken van een potentieel aan vrijwilligers. Heb alleen niet té hoge verwachtingen zonder ook zelf ook verdere verantwoordelijkheid te nemen.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 Both comments and pings are currently closed.