Onderweg met inspirerende voorbeelden van collectief vervoer
Header

Semi-professioneel vervoer als substituut Wmo-vervoer en OV in Kop van Noord-Holland

mei 1st, 2012 | Posted by admin in taxi | vrijwilligers | wmo-vervoer

Door andere prioriteiten in het provinciaal beleid en bezuinigingen schuift het reguliere busvervoer meer op naar een gestrekt net van hoogwaardig openbaar vervoer. Veel gehoord is dat dit ten koste gaat van de sociale functie. Voor de ‘witte vlekken’ die ontstaan wordt Regiotaxi en buurtbus genoemd om deze in te kleuren. In de Kop van Noord-Holland laat men zien dat er meer mogelijkheden zijn. Mét vrijwilligers, zónder provinciale subsidie en concessiehouder.

Heerhugowaard: fijnmazige besloten stadsdienst
Een goed bewaard geheim is dat Heerhugowaard (52.500 inwoners) het lokale vervoer uitstekend zélf heeft geregeld. Naast een verbindend OV-net  (een NS-station, een HOV lijn naar Alkmaar en een stadslijn), ontsluiten de vier lijnen van de de HugoHopper op vaste tijden en via vaste routes elk uur de wijken met het centrum. Een prachtig voorbeeld van hoe de samenleving en de lokale overheid samenwerken om goed vervoer te (blijven) bieden. De provincie en concessiehouder Connexxion participeren niet in deze vorm van vervoer.

De HugoHopper is sinds 2010 een nieuwe vervoerdienst voor alle inwoners van Heerhugowaard. Aanlei­ding was ten eerste het wegvallen van de OV-lijndiensten door de wijken. Ten tweede zocht de gemeente naar een alternatief naast het Wmo-vervoer. De hele organisatie wordt uitgevoerd door vrijwilligers. Om met de HugoHopper te kunnen reizen, moet men voor €12,50 per jaar lid worden van de vervoersvereniging Heerhugowaard. Door het besloten karakter heeft men in principe dan geen banden met de concessiehouder (Connexxion). Het is daarom geen openbaar vervoer, hoewel iedereen wel lid kan worden.

De HugoHopperbussen doorkruisen met vier buslijnen van maandag tot en met za­terdag tussen 9.00 en 18.00 uur diverse wijken van Heerhugowaard langs zoveel mogelijk plaatsen waar ouderen wonen. Opstappen kan bij verschillende stop­plaatsen in de wijk of door langs de route je hand op te steken als de bus nadert. Op de onderstaande lijnennetkaart van Heerhugowaard zijn globaal de gebieden te zien waarin de verschillende routes rijden weergegeven.In het kader van de Wmo wordt de HugoHopper gebruikt als voorlig­gende voorziening. Wanneer de vervoer­behoefte van een persoon alleen lokaal vervoer is en deze persoon in staat is naar de halte van de HugoHopper te lopen, wordt geen Wmo-vervoerpas voor de taxi verstrekt. Men wordt dan doorverwezen naar de Hugo­Hopper. Door de hoge frequentie, het niet hoeven reserveren en de korte loopstanden is de Hopper voor veel ritten een prima alternatief. De klanttevredenheid is met een 8,6 ook hoog te noemen.

De kosten van naar schatting € 200.000,- per jaar worden momenteel voornamelijk door de gemeente gedragen. Dit bedrag is veel lager dan wanneer bijvoorbeeld Connexxion deze dienst met bussen zou uitvoeren. Naast de vier lijndiensten start de gemeen­te ook met van-deur-tot-deurvervoer, net als de Vlearmoesbus in Neede (zie ook het vorige bericht), geschikt voor rolstoelen en om groepjes mensen met een beperking naar sociale activiteiten te brengen. Hierin wordt samengewerkt met diverse lokale zorg- en welzijnsorganisaties.

Belbus tuft straks door Kop: Raad geeft akkoord
Iets verder naar het noorden is men ook met een dergelijk plan bezig. In de kop van Noord-Holland  gaat vanaf 1 oktober de Belbus Noordkop rijden. Deze nieuwe vorm van van-deur-tot-deur-vervoer gaat rijden de driehoek Hoorn-Alkmaar-Den Helder, zo meldde het NH-Dagblad deze week. De gemeente Hollands Kroon heeft €175.000,- vrijgemaakt voor een proef voor een jaar.

Achterliggende reden voor dit initiatief is het wegvallen van de OV-taxi (Regiotaxi) in de regio. De Belbus Noordkop is, anders dan de OV-taxi, geen openbare voorziening. Als iemand wil reizen, moet men net als de HugoHopper lid worden van de vereniging á € 15,- per jaar. Iedereen kan lid worden – men hoeft niet per se een (lichamelijke) mobiliteitsbeperking te hebben. Dit is anders dan in Rotterdam, waar in verschillende deelgemeenten verenigingen een groot deel van het seniorenvervoer verzorgen De Belbus rijdt daarvoor van-deur-tot-deur, van 7 uur ‘s ochtends tot 23.00 uur ‘s avonds, 7 dagen in de week, 365 dagen per jaar. Men wil werken met een vrijwillig bestuur en vrijwillige chauffeurs. Hoewel vrijwillig…er staat een onkostenvergoeding van € 5,- per uur tegenover. De ritplanning koopt de vereniging in bij een taxibedrijf. Ook kan het vervoersbudget van de klanten worden beheerd, zo hoeft de reiziger niet elke rit met cash te betalen. Ondanks dat de uitvoeringskosten veel lager zijn, verwachten de initiatiefnemers dat de klanttevredenheid hoger zal zijn dan die van de OV-taxi omdat de chauffeurs ook voor hun eigen plezier rijden.

Het idee is niet nieuw. Al langer speelt de OmniBusvereniging, een samenwerkingsverband van diverse buurtbusverenigingen in de kop, met dit idee. Rond 2002 is met een soortgelijk idee al geëxperimenteerd onder de naam Taxi Anders. Rond 2008 werd een uitgewerkt plan (link naar powerpoint) gepresenteerd, maar de provincie wilde hieraan niet meewerken. Mede dankzij het wegvallen van de OV-taxi kan nu écht worden gestart. Het plan is doorgerekend door het bureau dat ook verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van de HugoHopper. Wanneer de plannen succesvol blijken, wil men ook het terrein van het AWBZ, ziekenvervoer Valys en vervoer van zorginstellingen verkennen.

Saillant is dat de vereniging wil putten uit dezelfde chauffeurspool die ook op de (provinciaal gesubsidieerde) buurtbussen rijden.

Voorbode
Soortgelijke vrijwilligersorganisaties waren, Rotterdam uitgezonderd, tot enkele jaren geleden vooral gericht op een hele specifieke, zeer kleine doelgroep zoals zorgbehoevenden, boodschappenvervoer of rolstoelvervoer die meer aandacht nodig hebben dan het Wmo-vervoer kan bieden. De HugoHopper en Belbus Noordkop lijken op basis van vrijwilligheid gemeentelijk beleid gaan uitvoeren tegen lagere kosten, voor een zeer brede doelgroep. De vraag is of dit een voorbode is van nieuwe, sprankelende ontwikkelingen op het gebied van Wmo-vervoer en mobiliteit in de rest van Nederland. Of hebben we onszelf te strak vastgeketend aan aanbestedingsregels en keurmerken?

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 Both comments and pings are currently closed.