Onderweg met inspirerende voorbeelden van collectief vervoer
Header

Hollandse Haltes: Van Hongerige Wolf tot Biggekerke

mei 7th, 2012 | Posted by admin in media

De bushalte, zomaar iets uit de wereld van het openbaar vervoer. Je ziet ze, je rijdt er langs, je wacht er op je stapt er uit. Niemand staat in vuur en vlam bij een bushalte, laat staan dat je er een gedicht over maakt. Maar wijlen Martin Bril maakte er een paar jaar geleden zelfs een boek over. Hollandse Haltes – Van Hongerige Wolf tot Biggekerke heet het, prachtig gefotografeerd door Werry Crone.  Het is een grandioos boek. Zowel door de eenzaamheid en de gekte die de foto’s van honderden bushaltes in Nederland uitstralen als de indringende en tegelijk sobere teksten van Martin Bril erbij.

Van Hongerige Wolf tot Biggekerke


De bushalte is een ondergeschikt onderwerp in de wereld van het openbaar vervoer. Niemand heeft ooit in vuur en vlam gestaan voor een bushalte of er een gedicht over gemaakt, laat staan een boek. Bushaltes zijn er gewoon, ze staan langs de weg, en vormen een fijnmazig netwerk dat het mogelijk maakt in alle delen van het land te komen. Het zijn plekken waar mensen aankomen en vertrekken. Dagelijks, op weg naar school of werk, of zomaar voor een dagje uit. Contacten worden gelegd en ook weer direct verbroken. Komt de bus te laat dan is de halte een plek om je ongenoegen te uiten, je samen te beklagen over de vervoermaatschappij, het weer of de laatste nieuwtjes uit de krant.

De bus is net geweest, of komt er zo aan. Of de bus komt helemaal niet meer maar men is vergeten de halte weg te halen. Of een busstation, het ene moment een komen en gaan van autobussen uit alle windstreken die elkaar ontmoeten op het hele en halve uur t.b.v. overstappers. De chauffeur spreekt even een collega, en een ander rookt snel een sigaretje, of verwerkt een boterham. Een ander leegt zijn prullenbak of gooit een achtergelaten blikje weg. De ruiten worden gezeemd, de spiegel wordt rechtgezet en er wordt nog even gewacht op een aanhollende passagier die met weidse armbewegingen laat merken nog mee te willen. Nadat de laatste bus met veel geronk is vertrokken ligt het busstation en verlaten bij… Of de halte mag blijven staan als schuilp lek voor fietsers bij een plotselinge hoosbui, of zoals langs het Rijswijkse Jaagpad als wachthuisje voor het handveer.

Op het platteland is het beeld weer volledig anders: daar wordt het zicht immers niet belemmerd door geluidswallen of eentonige bedrijfsgebouwen. Wandelaars en fietsers pauzeren even en eten een boterhammetje. Een boom wordt gesnoeid, buurman maait het gras. Paarden volgen elkaar naar de andere kant van het weiland. De sneeuw dekt het landschap af. De hei staat er kleurig bij, schuimkoppen op het water. De ene keer biedt de halte beschutting tegen regen en windvlagen. Soms hebben onverlaten alle ramen uit de abri getrapt en biedt alleen het dak nog wat bescherming tegen weersinvloeden. Graffitispuiters hebben zich uitgeleefd op alle zijden van de halte.

Al deze aspecten komen aan bod in het boek Hollandse haltes. De meeste foto’s strek ken zich uit over de gehele pagina en zijn in full color afgedrukt. Hoewel er hier en daar ook tekst staat is het vooral een kijkboek geworden. De foto’s zijn niet gedateerd maar wel voorzien van een plaatsbepaling.

Het boek is onder verzamelaars gewild en daarom niet voordelig. Maar misschien kun je er een via marktplaats of bij De Slegte op de kop tikken.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 Both comments and pings are currently closed.